დევიდ ლეინის ღია წერილი მკვდარ რასას

მარქსიზმის მიმე

დღეს, 2005 წელს, მსოფლიოს მოსახლეობის დაახლოებით 2% შეადგენენ რეპროდუქციული ასაკის თეთრი ქალები ან მათზე ახალგაზრდები. თეთრი რასა მკვდარია!
მოკლულია ებრაული კოალიციით, ქრისტიანი უნივერსალისტებისგან და ფარისევლებისგან, ბუნების მატყუარა მტრებისგან, ოპორტუნისტი პოლიტიკოსი მეძავებისგან, მედია საშუალებების მაგნატებისგან, “განათლებული ინტელეგენციისგან”, დოგმატი ნაციონალისტებისგან, ავადმყოფი ფემინისტებისგან, სხვა საზოგადოებრივი ნარჩენებისგან და უბრალო მშიშრებისგან.
დარჩენილი თეთრები უიმედოდ არიან გაერთიანებულნი, დატერორებულები, შეშინებულები, გამორეცხილი ტვინებით, შერეულები და სწრაფად იღრევიან 6 მილიარდ ფერადს შორის. როგორც გადარჩენისთვის სიცოცხლისუნარიანი ორგანიზმი, თეთრი რასა ჩამქრალია. ჩვენი რიცხვი კი, ვინც ვეწინააღმდეგებით თეთრი რასის გენოციდს, კატასტროფულად მცირეა – ეს ჰგავს რამდენიმე ცოცხალ უჯრედს მკვდარი ადამიანის სხეულში.
ე.წ. “თეთრი ლიდერების” უმეტესობა უკვე უუნარონი არიან მოატყუონ თავისი მიმდევრები ჩვენი რასობრივი საფრთხის დონის შესახებ და შესაბამისად ისინი ატარებენ უკან დახევის და დამარცხების ახალ პოლიტიკას. ამჯერად ისინი გამოდიან პატარა თეთრი გაერთიანებების შიდა რაიონებში ჩამოყალიბების წინადადებით. თითქოს ისინი იზამენ რამეს, რომ თავიდან აიცილონ ან გაუძლონ იმ ფატალურ დარტყმებს, რომლებიც განხორციელდება მომავალში მათზე.
ისინი მშვენივრად ათვიცნობიერებენ, რომ ჩვენი რასა ვერ გადარჩება ცალკეული თეთრი ერების გარეშე. ისინი ათვიცნობიერებენ, რომ ჩვენ არ შეგვიძლია 10 წლის ლოდინიც კი. მათ იციან, რომ რამდენიმე თეთრი ოჯახი არაფერია მილიარდობით ფერადის წინაშე. მათ იციან, რომ ამერიკა დაბომბავს ნებისმიერ ერს, რომელიც გაბედავს დარჩეს თეთრად. მათ იციან, რომ მათი მხდალი რჩევა – მხოლოდ შემდგომი უკანდახევაა უფსკრულში, რომლიდანაც ამოსვლის შესაძლებლობა არ არსებობს. მათ იციან, რომ სრული რევოლუცია და ანარქია, ბობ მეთიუზისა და ტიმოთი მაკვეის მსგავსად – ერთადერთი გამოსავალია. მაგრამ ისინი არიან მშიშრები ან მტრის ჯაშუშები.
მათ იციან, რომ რევოლუცია უნდა განხორციელდეს იმ თეთრი მამაკაცების ხელით, რომლებსაც წაართვეს სამოქალაქო უფლებები. და მაინც ისინი ელაქუცებიან ქალებს, მათ “ტრადიციულ ოჯახებს” და “მშვიდობიანი გადაწყვეტა” მათთვის დოგმაა, ვინაიდან ისინი – ფემინისტები არიან.
აქ არ არის უპატივცემულობა ჩვენი ღირსეული და კეთილი თეთრი ქალების მიმართ, რომელთა რაოდენობა არც თუ ისე დიდია. ვინაიდან თეთრი არიელი ქალის სილამაზე არ უნდა გაქრეს დედამწიაზე, სწორედ ამისთვის ჩავერთე ამ ბრძოლაში. მაგრამ, როგორც წესი, ქალები აყენებენ საკუთარ თავს, ოჯახს უფრო წინ, ვიდრე რასის გადარჩენის საკითხს. მეომარი, რომელიც რისკავს თავისი სიცოცხლითა და თავისუფლებით, კარგს არაფერს აკეთებს მათი აზრით.
ვინაიდან მე ვამბობ სიმართლეს, ქალების უმრავლესობას დედამიწაზე, შევეზიზღები. “ჩვენ გვჭირდება პასუხისმგებელი მამაკაცი” – აცხადებენ ისინი. “პასუხისმგებლობა” ოკუპირებულ ქვეყანაში არის ღალატი და მონობა. წადი შენს ქარხნებში და საწყობებში, ველში და სამსახურში და იცხოვრე მთელი ცხოვრება მონად. მერე გაეცი შენი ხელფასის ნახევარი გადასახადებში, რომლებსაც გამოიყენებენ, შენი რასის გენოციდის ფინანსირებისთვის.
სამსაუხირ შემდეგ მოდუნდი შენს ჩინურ ტანსაცმელში, დააგემოვნე კორეული კერძები და შენს იაპონურ ტელევიზორში უყურე, თუ როგორ ერთობიან თეთრი ქალები ებრაელებთან, ზანგებთან, მექსიკელებთან, არაბებთან. მე ვფიქრობ, რომ უკეთესია – ამბობდე სიმართლეს ქალებზე. გისოსებს მიღმა ქალი მაინც არ მოვა ჩემთან, რომ მაჩუქოს სიყვარული. მისთვის უკეთესია, რომ ვძულდე.
უხსოვარი დროიდან მოყოლებული არმიები იკრიბებოდნენ სალაშქროდ ნადავლისთვის, შურისძიებისთვის და ქალის დასაპყრობად. არ არსებობს სხვა შთაგონება ან ჯილდო. ნუ შეეცდებით შეაშინოთ უკანასკნელი შესაძლო თეთრი მეომრები რეაქციული და “ჭკვიანური” სიტყვებით, როგორიც არის: ბარბაროსობა, რასიზმი, ძალადობა, მკვლელობა და ა.შ.
შენ, თეთრო მამაკაცო – დამარცხებული და სასაცილო მონა ხარ, შენ მთელი მსოფლიო დაგცინის, ყველას ეზიზღები და ხმარობენ შენს ქალებს. “ქალები და უმცირესობები” – ნუთუ ეს არ არის შენთვის საგანგაშო სიგნალი? შეთქმულება შენს წინააღმდეგ. სწორედ შენ ხარ ჩექმის ქვეშ მყოფი ჭეშმარიტი უმცირესობა.
შენ გაქვს არჩევანი: მიიღე შენი ჯაჭვი ყელზე, მიიღე შენი რასის სიკვდილი და დაივიწყე შენი ქალები. ან წაიკითხე და მოისმინე რობერტ ჯეი მეთიუზის სიტყვები, როგორ ქუხს ის საფლავიდან:
“მიეცით თქვენი სულები თქვენს ღმერთებს და დატენეთ თქვენი იარაღი, მოვიდა ფლობის დრო. ჩვენ – დაწყევლილთა ლეგიონი ვართ, არმია უკვე მკვდრების…”

იყავი ბერსერკი შენი ვალჰალაში წასვლის დღემდე – იცხოვრე ღირსეულად, როგორც შენირ ასის ღირსეულმა შვილმა და მიიღე ღირსეული სიკვდილი უთანასწორო ბრძოლაში.

მხოლოდ უდიდეს რევოლუციას შეუძლია გააჩინოს ახალი თეთრი რასა. და თუ კი ჩვენ მაინც წავაგეთ ეს ომი, დაე ჩვენი მტრები კანკალით უყვებოდნენ თავის შვილებს უკანასკნელი თეთრი მეომრების მრისხანებაზე.

წყარო: შავი მზე

მოგეწონათ?

42 ქულა
კარგია ცუდია

Total votes: 62

კარგი შეფასება: 52

კარგი შეფასების პროცენტულობა: 83.870968%

ცუდი შეფასება: 10

ცუდი შეფასების პროცენტულობა: 16.129032%

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელ-ფოსტის მისამართი არ გამოქვეყნდება.